Epistolae

Viro virtute predito et scientia precellenti dotato domino M. Dei gratia
Capuano Archiepiscopo Iohannes de Capua, domini Pape notarius, affectionis
promptitudinem ad obsequium et honorem.
Devotis vestris, nepotibus meis gaudentibus sinceritatem vestram benivolam
in suis reperisse negotiis gratiosam, gaudeo et ego tanto gaudio
quod me obligatum ad illa semper habebitis, que sint in augmentum
vestri comodi et honoris. Ad hec, mi pater amantissime, mi domine reverende,
benignitatem vestram precor affectione supplici et peto pro munere
speciali, quatenus domum meam in Capua ita vestris beneplacitis applicetis,
ut ab omnibus possit evidenter intellegi quod velitis ipsam pro
vestra domo propria reputari. Ceterum vitam vestram in longa temporum
spatia pretendat pietas Conditoris omnium et cor vestrum perfundat assidue
votiva multitudine gaudiorum.
Iohanni nepoti suo Iohannes mentis tranquille solatium.
Per dies plurimos avidus expectavi, ut mihi proveniret enxenium tuarum
desiderabilium litterarum. Et ecce, cum nuntius domini Caiactiani
episcopi, lator presentium, mihi litteras ipsius episcopi presentaret, ipse
tamen aliquid tuo nomine in suis manibus non habebat. Archidiacono
nostro litterulam trium vel quatuor linearum illa de causa mihi mittere
postponente, quia encaustum Capue non habetur, vel illud forte balsamo
carius invenitur, provideas igitur et attente disponas, ut idem archidiaconus,
occurrente oportuno nuntio, de statu domus nostre aliquid mihi scribat,
quando tu et Andreas, negotiis occupati legitimis, in domo ipsa presentialiter
non manetis. Quid plura? Presens annus tibi, proh dolor, defluit
sicut et alii defluxerunt, ut nec iuxta votum cito redire possis ad curiam,
nec intendere lectioni. Super hiis autem ita provideat virtutum Dominus,
ut non sis tandem a consequentium <consortio> in scientia bravium, sub
arundinee vacuitatis obprobrio, alienus. Illis, qui medio tempore tuo fulciuntur
auxilio, cum preconio remisse laudis dicturis imposterum, quod te
sibi, prout publica suggerebat honestas, invenerint gratiosum, statuendo
cordibus suis illius providentie legem, ut tibi et nostris <non> nichil preter
verba retribuant, et illa, de bonis domus nostre que poterunt adimere,
non omittant sub illo fine, quod, applaudente fortuna si eis proveniat
decor plenilunii, parum de nobis cogitent ascriptis tunc utinam ubertati.
Decano et vicecancellario refulgenti domino Iordano Iohannes de
Capua, domini pape notarius, desiderium serviendi continuum et placendi
animum studiosum.
Cordis vestri nativa benignitas miretur et doleat, quod cum ego de
domo mea Capue ac diversis partibus regni sim bona plurima sepe percipere
consuetus, nunc tamen nichil meis necessitatibus oportunum possum
inde consequi sine interventu dispendi manifesti. Cum itaque mea deposcant
merita, ut serenissimi domini nostri regis virtuosa sublimitas mihi
sit in omnibus et per omnia gratiosa, peto humiliter et postulo reverenter
ut ab ipso mihi efficacissimas litteras impetretis, per quas mei nuntii speciales
ad me, pedes vel eques, de quacumque parte regni et principaliter de
Capua redituri, regressum habeant ad me liberum et ab omnibus obstaculis
expeditum. Ita ut cuiuscumque generis bona mihi cum somariis deferenda
gaudeam integre ac sine diminutione aliqua recepisse, sitque passageriis
stidor dentium et rubor vultuum cum me perspexerint favore regio
tam solemniter communitum.
[<br>]
Excellenti domine, domine S. Iohannes de Capua domini pape notarius
augmentum divine gratie et in prosperis reflorere.
Cordis vestri pietas ad hec principaliter intenta esse creditur, ut felix
anima vestra, post decursum presentis vite spatium, ineffabiliter obtineat
gloriam beatorum. Ex hoc enim firma consurgit in me fiducia, ut quicquid
a vobis digne petitur, per celsitudinis vestre clementiam libere compleatur.
Sane vos et dominus comes inclitus filius vester duos ortos spectantes
ad heredes bone memorie iudicis R., fratris mei, sicut notorium esse dinoscitur,
in vestris manibus detinetis. Quia vero detentio huius est iustitie
contraria et divine penitus opposita voluntati, magnitudinem vestram
humili supplicatione deposco, quatenus in restitutione ortorum ipsorum
predictis heredibus cito et liberaliter facienda meum letificetis animum,
ita quod in vestris et eiusdem domini comitis beneplacitis exequendis me
semper gaudeam reddere studiosum. Ceterum scire vobis placeat quod, si
mei cordis affectio habita circa vos et comitem memoratum in vestram
plene notitiam deveniret, dignissimum censeretis non solum prefatos ortos
eisdem heredibus promptitudine pia restituere, quin immo unum bonum
de pheudis vestris liberaliter exhibere. Quid plura? Evidentia testatur operis,
et amici seu devoti ac etiam nuntii vestri clare percipiunt, quod circa
vestra et eiusdem comitis obsequia fructuosa mihi similis in Romana curia
non habetur. Vestrum igitur est benigne intelligere ac mansueto spiritu
iudicare, si vos et predictus comes, qui per Dei gratiam tot fulgetis honoribus
et tantis estis cumulati divitiis, duos ortos heredum ipsorum detinere
per violentiam debeatis. Inspiret vobis in hac parte virtus Altissimi,
quod sit mihi et heredibus sepedictis in gaudium et vobis ac eidem comiti
acquirat divine gratie incrementum.